شنشنة

شنشنة. [ ش ِ ش ِ ن َ ] (ع مص ) تبدیل کردن کاف به شین، مثل لبیش بجای لبیک . (یادداشت مؤلف ).

شنشنة. [ ش َ ش َ ن َ ] (ع اِ) نشنشة. صدای حرکت کاغذ و جامه ٔ نو. (از لسان العرب ).

شنشنة. [ ش ِش ِ ن َ ] (ع اِ) گوشت . (منتهی الارب ). مضغه یا قطعه از گوشت . (از اقرب الموارد). ◄ پاره از هرچیزی . (منتهی الارب ). ◄ هجیر. شیمة. دَیْدَن . دأب . خوی . عادت . (یادداشت مؤلف ). خو و طبیعت .(منتهی الارب ). خلق . طبیعت . عادت . ج، شَناشِن . (از اقرب الموارد). خوی . (نصاب ). خو و طبیعت و عادت لیکن استعمال این لفظ بمعنی خوی بد است . (غیاث اللغات ). ♦ امثال : شنشنةاعرفها من اخزم ؛ مصراعی از چند بیت منسوب به ابواخزم جد حاتم طائی است و مثل است، نظیر «عاقبت گرگ زاده گرگ شود». (یادداشت مؤلف ).