شندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شندن . [ ش ِ ن ُ دَ ] (مص ) بشندن . شنیدن . بشنیدن . مخفف شنودن : گریزان به بالا چرا برشدی چو آواز شیر ژیان بشندی . فردوسی . از آن پس همه رای با او زدی سخن هرچه گفتی پدر بشندی . فردوسی . شکسته شدی لشکرش کآمدی چو آواز این داستان بشندی . فردوسی .