شنبویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شنبویة. [ شُم ْ ی َ ] (اِخ ) ابوعبدالرحمن بن شُنْبویة. محدث است . (منتهی الارب ).
شنبویه . [ شَم ْ ب َ وَی ْه ْ ] (اِخ ) محمدبن حسین بن یوسف بن شنبویه اصفهانی و ابوجعفر محمدبن شنبویه و علی بن قاسم بن ابراهیم بن شنبویه و محمدبن عبداﷲبن نصربن شنبویه صاحب اربعین، محدثانند. ◄ شنبویه از حجاج بن ارطاة روایت کند. (از منتهی الارب ).