شناعیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شناعیف . [ ش َ] (ع ص، اِ) ج ِ شِنْعاف، به معنی سر کوه یا کوه بلند و مرد درازبالا و عاجز. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به شِنْعاف شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شناعیف . [ ش َ] (ع ص، اِ) ج ِ شِنْعاف، به معنی سر کوه یا کوه بلند و مرد درازبالا و عاجز. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به شِنْعاف شود.