شمز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمز. [ ش َ ] (مص، اِمص ) نفرت نفس از چیزی که ناخوش دارد آنرا. (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). دوری کردن از چیزی به سبب ناخوش داشتن آن . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمز. [ ش َ ] (مص، اِمص ) نفرت نفس از چیزی که ناخوش دارد آنرا. (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). دوری کردن از چیزی به سبب ناخوش داشتن آن . (از اقرب الموارد).