شمریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمریة. [ ش َ م َ /ش ُ م ُ / ش ِ م ِ / ش ِ م َ ری ی َ ] (ع ص ) ناقة شمریة؛ ماده شتر تیزرو شتاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به شمر و شمری شود.
شمریه . [ ش ِ ری ی َ ] (اِخ ) یکی از شش فرقه ٔ مذهب مرجئه و پنج فرقه ٔ دیگر عبارتند از: رزامیه، غیلانیه، تومنیه، صالحیه، جهمیه . (از بیان الادیان و غزالی نامه ذیل ص ٨٠). رجوع به مرجئه و شمری شود.
شمریه . [ ش َم ْ م َ ری ی َ ] (ع ص )زن مجربه . زن آزموده . (یادداشت مؤلف ). ◄ زن چابک و چالاک و سبک شتابنده . (یادداشت مؤلف ).