شمره

شمره . [ ش ُ م َ رَ ] (اِ)مأخوذ از شمار. شماره : و کسری انوشروان بفرمود تا به سه دفعه بستانند [ خراج را ] و در سرایی که آن را سرای سمره گفتندی جمع کنند و مراد به سمره، سه نجم و دفعات است و بعضی دیگر گویندکه آن سرای را شمره می گفتند مأخوذ از شمار از سخن اهل عجم که آن حساب و شمار است . (ترجمه ٔ تاریخ قم ص ١٨٠). رجوع به شمرج شود.