شمامات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمامات . [ ش َ ] (ع اِ) آنچه را از بوی خوشها که بویند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : اوانی زر و سیم مشحون به شمامات کافور. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٣٧).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمامات . [ ش َ ] (ع اِ) آنچه را از بوی خوشها که بویند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : اوانی زر و سیم مشحون به شمامات کافور. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٣٧).