شلحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلحی . [ ش َ حا ] (ع ص، اِ) شلحاء. تیغ تیز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به شلحاء و شلحا شود.
شلحی . [ ] (اِخ ) شهرکی است [ به ماوراءالنهر ] که اندر وی مسلمانان و ترکانند و جای بازرگانان است . (حدود العالم ).