شلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلب . [ ش ِ ] (اِخ ) شهری است غربی اندلس . (منتهی الارب ). شهری است در غرب اسپانیا و از آن تا باجه سه روز است و در غرب قرطبه واقع است . (یادداشت مؤلف ). شهری است در پرتغال، و آن مرکز غرب اندلس در روزگار عرب بود. گروهی از اهل یمن در آن سکونت کردند و آنان به زبان فصیح عربی خود شهرت داشتند. سانش اول پادشاه پرتغال آنرا از تازیان بازگرفت . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فهرست الحلل السندسیه و نزهة القلوب ج ٣ص ٢١٣ و فهرست اعلام ترجمه ٔ مقدمه ٔ ابن خلدون شود.