شقیر

شقیر. [ش ُ ق َ ] (ع اِ) نوعی از آفتاب پرست یا از ملخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

شقیر. [ ش َ ] (اِخ ) اصبرافندی . او راست : تربیة دودالقز (پرورش کرم ابریشم ) چ لبنان ١٨٩٩ م . (از معجم المطبوعات مصر).

شقیر. [ ش َ ] (اِخ ) سعیدافندی . او راست : ١- التقدم الذاتی فی الطریقة الشتکدیة. چ ١٨٩٩ م . ٢- طیب العرف فی فن الصرف چ بیروت ١٨٨٨ م . (از معجم المطبوعات مصر).