شقص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شقص . [ ش ِ ] (ع اِ) بهره و نصیب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بهره . (دهار). نصیب . (اقرب الموارد) . بهر. بخش . قسمت . (یادداشت مؤلف ). سهم . (اقرب الموارد) (یادداشت مؤلف ). ◄ انبازی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (یادداشت مؤلف ) (از اقرب الموارد). ◄ پاره ای از زمین . ج، اشقاص . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). پاره ای از زمین . (مقدمه ٔ لغت میر سیدشریف جرجانی ص ٣) (از مهذب الاسماء). ◄ پاره و اندک از هر چیز بسیار، یا عام است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). طایفه ای از چیزی . (مقدمه ٔ لغت میر سیدشریف جرجانی ص ٣) (مهذب الاسماء). ◄ پاره ای از چیزی . (دهار) (از اقرب الموارد).پاره . قطعه . جزء. (یادداشت مؤلف ). ◄ اسب نیکو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).