شقردیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شقردیون . [ ش ُ ق ُ ] (معرب، اِ) سیر صحرایی و موسیر که بتازی حافظالاجساد گویند. (از آنندراج ) (از برهان ) (ناظم الاطباء). اسقردیون است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). اشقردیون یا اسقردیون است، ثوم بری و حافظالاجساد و حافظالرمی نیز نامند. (از ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). حشیشه ٔ ثومیه . حافظالموتی . مطرق . مطرقان . این کلمه از کلمه ٔسکوردیوم یونانی مأخوذ است . (یادداشت مؤلف ). ثوم بری است . (از تذکره ٔ داودضریر انطاکی ص ٢٢٢). و رجوع به مترادفات کلمه شود.