شفیق یکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفیق یکن . [ ش َ ی َ ک َ ] (اِخ ) شفیق «بک »بن منصور «پاشا» ابن احمدیکن . از دانشمندان ریاضی و حقوقدانان نامی بود. وی به سال ١٢٧٢ هَ . ق . در قاهره پا به عرصه ٔ هستی گذاشت و به سال ١٣٠٨ هَ . ق . در همانجا درگذشت . نخست در قاهره و سپس در پاریس و سویس به تحصیل پرداخت . او را آثاری است و از آن جمله است :١- علم الحساب . ٢- حساب التفاضل و التکامل . ٣- الدروس الحسابیه . ٤- الدروس الجبریة. ٥- الدروس الهندسة. ٦- ترجمه ٔ تاریخ الجبرتی به فرانسه . (از اعلام زرکلی ).