شفوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفوده . [ ش ُ دَ / دِ ](اِ) هفته، یعنی از شنبه تا آدینه . (ناظم الاطباء) (از برهان ). به معنی هفته است . (آنندراج ) (انجمن آرا)(از فرهنگ اوبهی ) (از فرهنگ جهانگیری ) : بود در دو حرز رهی وصف خلقت به ماه و به سال و به روز و شفوده . حکیم علی فرقدی (از آنندراج ). و رجوع به هفته شود.