شفقت بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفقت بردن . [ ش َ ق َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) دلسوزی داشتن . رحمت آوردن . رقت آوردن : شه چو شفقت برد فرازآیند بر عملهای خویش بازآیند. نظامی . رحمتی کن که به سر میگردم شفقتی بر که به جان میسوزم . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفقت بردن . [ ش َ ق َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) دلسوزی داشتن . رحمت آوردن . رقت آوردن : شه چو شفقت برد فرازآیند بر عملهای خویش بازآیند. نظامی . رحمتی کن که به سر میگردم شفقتی بر که به جان میسوزم . سعدی .