شفشه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(~.) (اِ.) موی چندی از کاکل و زلف معشوق که بر روی او افتاده باشد.<br>واژه قبلی: شفشاهنگواژه بعدی: شفع