شفشفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفشفة. [ ش َ ش َ ف َ ] (ع مص ) لرزیدن . ◄ آمیخته شدن . ◄ شاشیدن بول و مانند آن . ◄ آمیخته شدن پشک گیاه را چنانکه بسوزد آنرا. ◄ پراکندن دوا بر جراحت . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خشک کردن گرما و سرما چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ نزار کردن غم تن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).نزار کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ).
شفشفة. [ ش َ ش َ ف َ ] (ع اِ) بند قبا. (دهار).