شفز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفز. [ ش َ ] (ع مص ) به کف پا زدن چیزی را. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). به کف پا زدن کسی را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). به پشت پا زدن . ابوبکر گوید بنظر من عربی خالص نیست . (از المعرب جوالیقی ص ٢٠٧).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفز. [ ش َ ] (ع مص ) به کف پا زدن چیزی را. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). به کف پا زدن کسی را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). به پشت پا زدن . ابوبکر گوید بنظر من عربی خالص نیست . (از المعرب جوالیقی ص ٢٠٧).