شفره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ رَ یا رِ) [ ع. شفرة ] (اِ.)<BR>۱- کارد بزرگ و پهن.<BR>۲- تیزی شمشیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ رَ یا رِ) [ ع. شفره ] (اِ.) ۱- کارد بزرگ و پهن. ۲- تیزی شمشیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفره . [ ش ُ رَ / رِ ] (اِ) پلک چشم که مژگان بر وی روید. (غیاث اللغات ) (از ناظم الاطباء).
شفره . [ ش ُ / ش َ رَ / رِ ] (ع اِ) نشکرده و ابزاری آهنین مر کفشگران را که چرم را بدان تراشند. (ناظم الاطباء) (از غیاث اللغات ). نشگرده . نش کرده . ازمیل . مِحْذی ̍. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به شفرة شود.