فرهنگ لغت

شعوف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شعوف . [ ش ُ ] (ع اِ) ج ِ شَعَفَة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ شعفة، به معنی سر کوه و سر هر چیزی . (آنندراج ). و رجوع به شَعَفة شود.

معنی شعوف | فرهنگ لغت