شعله بار

شعله بار. [ ش ُ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) شعله بارنده . افشاننده ٔ آتش پاره مانند باران . (ناظم الاطباء). شعله افشان . (فرهنگ فارسی معین ) : در جوف آب کار عتابت اگر کند گردد بسان پنجه ٔ خود شعله بار دست . حسین ثنایی (از آنندراج ). و رجوع به شعله افشان شود.