شعرسرای

شعرسرای . [ ش ِ س َ / س ُ ] (نف مرکب ) شاعر. شعرگو. گوینده . سراینده . شعرسرا. (یادداشت مؤلف ) : وقت آن شد که به دشت آید طاوس و تذرو تا شود بر سر شخ کبک دری شعرسرای . فرخی . همچون رده ٔ مور به دَرْشان شده از حرص از تنگی دست این گُرُه شعرسرایان . سوزنی .