شعرخوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعرخوانی . [ ش ِ خوا / خا ] (حامص مرکب ) شعر خواندن و بیان کردن شعر. (ناظم الاطباء) : علی بِن ْ براهیم از شهر موصل بیامد به بغداد در شعرخوانی . منوچهری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعرخوانی . [ ش ِ خوا / خا ] (حامص مرکب ) شعر خواندن و بیان کردن شعر. (ناظم الاطباء) : علی بِن ْ براهیم از شهر موصل بیامد به بغداد در شعرخوانی . منوچهری .