شعربافی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعربافی . [ ش َ ] (حامص مرکب ) شغل و صنعت شعرباف . ◄ (ص نسبی ) منسوب به شعرباف . (ناظم الاطباء). رجوع به شَعرباف شود.
شعربافی . [ ش ِ ] (حامص مرکب ) سرودن اشعار بی ارزش . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شِعرباف شود.