شطیبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شطیبة. [ ش َ ب َ ] (ع اِ) پاره ای از کوهان شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پاره ای ازکوهان شتر که بدرازابریده باشد. (از اقرب الموارد). ◄ سختی و شدت . ◄ فرقه ٔ مختلف . (ناظم الاطباء). ◄ پوست بدرازابریده . ◄ چوب بدرازابریده جهت کمان . ◄ پوست پاره ٔ دراز ج، شَطائب . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (ص ) ماده شتر بی شیر و باریک . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
شطیبة. [ ش ُ طَ ب َ ] (ع اِ) روناس . ششتره . (از یادداشت مؤلف ). رجوع به ششتره شود.