شسوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شسوب . [ ش ُ ] (ع مص ) باریک میان شدن اسب . (المصادر زوزنی ). باریک میان شدن اسب از نزاری . (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد).
شسوب . [ ش َ ] (ع ص ) ماده شتری که بچه اش در سرما مرده باشد و دیگر شیر ندهد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).