شرینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرینه . [ ش َ ن َ / ن ِ ] (اِ) شِرّینَه . شِرّینِه . جرب خشک .(ناظم الاطباء). رجوع به شِرّینَه و شِرّینه . شود.
شرینه .[ ش ِرْ ری ن َ / ن ِ ] (اِ) شَرینَه . شِرینِه . جرب خشک . (ناظم الاطباء). رجوع به شَرینَه و شَرینِه شود.