شریف تبریزی

شریف تبریزی . [ ش َ ف ِ ت َ ] (اِخ ) از شاعران قرن دهم هجری قمری و از شاگردان لسانی شیرازی و از اواسطالناس و شاعری هموار و پخته است . در هجو غیاث الدین کهره ترکیب بندی گفته که نظیر ندارد. این چند بیت از آن جمله است : اگر نه ای ز پرستندگان آتش گبر وگر نه ای ز فروزندگان نار نفاق ... به چوب قیلغه شوقاق تا بگویندت بلند مرتبه مستوفیی به استحقاق . (از مجمعالخواص ص ١٤٥). بیت زیر از اوست : کو همنفسی تا کنم اظهار غم دل زآن پیش که بندد غم دل راه نفس را. (از قاموس الاعلام ترکی ). رجوع به فرهنگ سخنوران شود.