شریف اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شریف اصفهانی . [ ش َ ف ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ملا محمد شریف . از گویندگان قرن یازدهم هجری قمری و از مردم قریه ٔ ورنوسفادران اصفهان و پسر استاد کلبعلی سنگتراش بود و خود نیز به سنگتراشی اشتغال داشت . بیت زیر از اوست : می توان لذت شمشیر تو در زخمم دید آن چنان کز لب خندان دل خرم پیداست . (از قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران ). رجوع به فرهنگ سخنوران و مآخذ مندرج در آن شود.