شریف آملی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شریف آملی . [ ش َ ف ِ م ُ ] (اِخ ) ملا محمد شریف فرزند ملا شیخ حسن آملی . از گویندگان قرن یازدهم هجری قمری بود. وی به هندوستان رفت و به خدمت ابراهیم خان بن علی مردانخان رسید و در موهان از توابع لکهنو درگذشت . بیت زیر از اوست : دور چشمت صف برگشته ٔ مژگان سیاه دامن خیمه ٔ لیلی است که بالا زده اند. (از قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران ). رجوع به فرهنگ سخنوران شود.