شریحیة

شریحیة. [ ش ُ رَ حی ی َ ] (ص نسبی، اِ) نام مسأله ای از عول پیش فقهای عامه . (یادداشت مؤلف ). و آن چنان است که بازماندگان میت دو خواهر پدری و مادری و دوخواهر مادری و مادر شوهر او باشند در این مسأله چهار سهم کسر می آید و لهذا اصل فریضه به ده سهم عول می شود و ترکه نزد اهل سنت به شرح زیر میان آنان تقسیم می گ-ردد: ١١٠ به م-ادر ٢١٠ به خواهران مادری به تساوی ٣١٠ به زوج ٤١٠ به خواهران پدری و مادری به تساوی می رسد و این مسأله را ام الفروخ و شریحیه نیز گفته اند چون زمانی که شریح، قاضی در کوفه می بود (٨٤-٨١) زنی فوت شد و بازماندگانش کسانی بودند که در صورت مسأله ٔ فوق یاد گردید و چون به شریح مراجعه کردند او به استناد قضاء خلیفه ٔ ثانی به شرح بالا در میان آنان حکم نمود ولی شوهر به حکم شریح سخت اعتراض کرد و ازوی به فقهای دیگر شکوه می نمود و شریح او را بنام توهین به قاضی بازخواست کرد و تازیانه اش زد و به قضاوت خلیفه ٔ ثانی برای تبرئه ٔ خود استناد جست . (از عول وتعصیب تألیف نجات صص ٣١٣-٣١٤). رجوع به شریح شود.