شرنوبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرنوبی . [ ش َ ] (اِخ ) شیخ احمدبن عثمان . متوفای ٩٩٤ هَ . ق . وی ٦٣ سال زندگی کرد و در یکی از شهرهای روم درگذشت و همانجا بخاک سپرده شد. او راست : ١- السلوک الی ملک الملوک (در تصوف ) که عبدالمجید شرنوبی آن را شرح کرده است . ٢- طبقات (الشیخ احمد الشرنوبی ). (از معجم المطبوعات مصر).
شرنوبی . [ ش َ ] (اِخ ) شیخ عبدالمجید شرنوبی ازهری . در سال ١٣٢٢ هَ . ق . زنده بوده . او راست : ١- ارشاد السالک - شرح الفیه ٔ ابن مالک . ٢- تحفة العصر الجدید و تحفة النصح المفید، شامل مواعظ. ٣- تقریب المعانی علی رسالة الامام ابن ابی زید القیروانی . ٤- دیوان خطب . ٥- شرح الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة. ٦- شرح تائیة الشرنوبی (مشهور به : السلوک الی ملک الملوک ). ٧- شرح حکم ابن عطأاﷲ السکندری . ٨- شرح مختصر البخاری . ٩- الکواکب الدریة. ١٠- المحاسن البهیة علی متن العشماویة (فقه مالک ). ١١- مختصر کتاب الشمائل المحمدیة... ١٢- مناهج السعادات علی دلائل الخیرات . (از معجم المطبوعات مصر).