شرقاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرقاوی . [ ش َ ] (اِخ ) شیخ عبدالحمید الشافعی بن شیخ ابراهیم ابی الشافعی الشرقاوی . از دانشمندان دانشگاه الازهر مصر است . او راست : تقریب الانشاء لمن یشاء، درباره ٔ نثر و نظم . چ ١٣٢٣ هَ . ق . (از معجم المطبوعات مصر).
شرقاوی . [ ش َ ] (اِخ ) شیخ عبداﷲبن حجازی بن ابراهیم الازهری ؛ معروف به شرقاوی . وی به سال ١١٥٠ هَ . ق . در طویله که دیهی کوچک از عرین است بدنیا آمد و در عرین پرورش یافت و سپس در دانشگاه الازهر به تحصیل پرداخت و به طریقه ٔ خلوتیه پیوست و در همین هنگام اختلال حواس پیدا کرد و پس از معالجه بهبود یافت . او راست : ١- تحفة الناظرین فی من ولی مصر من الولاة و السلاطین . ٢- حاشیه ای بر شرح الهدهدی علی الصغری للسنوس . ٣- حاشیه بر شرح التحریر تألیف شیخ الاسلام زکریا انصاری . ٤- ربیع الفؤاد فی تربیة صلوات الطریق و الاوراد (در تصوف ). ٥- شرح بر حکم ابن عطاء اﷲ اسکندری . ٦- شرح نظم التحریر شریف الدین یحیی العمریطی . ٧- فتح المبدی بشرح مختصر الزبیدی . مرگ وی به سال ١٢٢٧ هَ . ق . بود. (از معجم المطبوعات مصر).
شرقاوی . [ ش َ ] (اِخ ) شیخ هاشم بن محمد الشحات الشرقاوی . او راست : ١- شرح الاجرویة یا متن الاجرویة. ٢- شرح علی الاربعین النوویة. (از معجم المطبوعات مصر).