شرفنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرفنگ . [ ش َ / ش ِ ف َ ] (اِ) هر آواز آهسته . (ناظم الاطباء) (از برهان ). ◄ بانگ پی مردم و غیره باشد. (فرهنگ اوبهی ). به معنی شرفاک است . (فرهنگ جهانگیری ). آواز پای مردم . (ناظم الاطباء) (از برهان ). رجوع به شرفه و شرفاک شود.