شرفخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرفخانه . [ ش َ رَ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان شرفخانه ٔ بخش شبستر شهرستان تبریز. واقع در ١٨ کیلومتری باختری بخش است . سکنه ٔ آن ١٤٣٦ تن و آب آن از چشمه و رودخانه های محلی تأمین می شود. محصول عمده ٔ آنجا غلات و حبوب و بادام و زردآلو است . این قصبه در ساحل خاوری دریاچه ٔ رضائیه واقع و دارای اسکله برای راه آهن و کشتی رانی و مدرسه و شعبه ٔ پست و تلگراف و ژاندارمری و مرکز بهداشت می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
شرفخانه . [ ش َ رَ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای پنجگانه ٔ شبستر، در جنوب باختری بخش واقع و از شمال به میشوداغ (میشاب ) از جنوب به بخش دهخوارقان و از خاور به دهستان خامنه و از باختر به شهرستان شاهپور محدود است . قراء دهستان قسمتی در ساحل دریاچه ٔ ارومیه و ٦ آبادی آن در جزیره ٔ شاهی است و خط آهن و شوسه ٔ تبریز و جلفا از این دهستان عبور می کند. از ١٩ آبادی کوچک و بزرگ تشکیل شده و در حدود ١٢٦١٠ تن جمعیت دارد و دیه های مهم آن : کافی الملک، هریس، تیل، مشنق، کوزه کنان، کشک، گمیچی می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).