شرعیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرعیة. [ ش َ عی ی َ ] (ع ص نسبی )شرعیه . مؤنث شرعی . منسوب به شرع . ج، شرعیات : احکام شرعیه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به شرع و شرعی شود. ♦ دعاوی شرعیة ؛ ادعاها و اختلافات شرعی : دستور آن بود که قاضی اصفهان بغیر از جمعه در خانه ٔخود به تشخیص دعاوی شرعیه ٔ مردم ... می رسید. (تذکرةالملوک ص ٣).