شرعبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرعبی . [ ش َ ع َ بی ی ] (ع اِ) نوعی از چادر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نوعی از بُرد. (مهذب الاسماء). ◄ (ص ) مرد دراز نیکوبدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
شرعبی . [ ش َ ع َ بی ی ] (اِخ ) لقب عبیده ٔ تابعی . (منتهی الارب ).
شرعبی . [ ش َ ع َ بی ی ] (اِخ ) اُطُمی (قلعه ای ) است پائین کوه ذباب . (منتهی الارب ). از آطام یهود است در مدینه . (یادداشت به خط دهخدا). ◄ (ص نسبی ) منسوب است به شرعب . (سمعانی ). رجوع به شرعب شود.