شرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرد. [ ش َ رَ ] (ع ص، اِ) رمندگان . ج ِ شارد. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).
شرد. [ ش ُ رُ ] (ع ص، اِ) رمندگان . ج ِ شَرود. کصبور، بمعنی رمنده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شرد. [ ش ُ ] (ع اِ) سرخس . بلیخنون بطارس . (یادداشت مؤلف ).