شرحبیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرحبیل . [ ش ُ رَ ] (اِخ ). ابن حسنة. نجاشی به همراهی ام حبیبة وی را خدمت رسول اﷲ (ص ) فرستاد و در خلافت ابوبکرعامل او در بلاد شام در تحت امر و نهی خالدبن ولید بود. (از حبیب السیر) (مجمل التواریخ و القصص ص ٢٦٢).
شرحبیل . [ ش ُ رَ ] (اِخ ) ابوشمر، ملقب به ذوالجوشن صحابی و شاعر است و پدر شمر قاتل حسین بن علی (ع ) است . (یادداشت مؤلف ).