شربة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شربة. [ ش َ رَب ْ ب َ ] (اِخ ) موضعی است به دیار بنی عبس . (از اقرب الموارد). موضعی است . (ناظم الاطباء).
شربة. [ ش ُ رَ ب َ ] (ع ص ) بسیارآب خوار. (از اقرب الموارد). نیک آب خوار. (منتهی الارب ).
شربة. [ ش َ رَ ب َ ] (ع اِمص، اِ) بسیارآب خوری . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ حوضچه های گرداگرد نخلستان . ج، شَرَب، شَرَبات . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ گرد زمین . ◄ تشنگی . (منتهی الارب ). عطش . (از اقرب الموارد). ◄ شدت گرمی . ◄ (مص ) بسیار آب خوردن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).