شرایع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ یِ) [ ع. شرائع ] (اِ.) جِ شریعت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ یِ) [ ع. شرائع ] (اِ.) جِ شریعت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرایع. [ ش َ ی ِ ] (ع اِ) شرائع. ج ِ شریعة. آیینی که پیغمبران از جانب خدای تعالی بر بندگان آورند. (ناظم الاطباء) : بیان شرایع به کتاب تواند بود. (کلیله و دمنه ). تنفیذ شرایع دین و اظهار طرایق ... بی سیاست پادشاه دیندار صورت نبندد. (کلیله و دمنه ). رجوع به شریعة شود.