شرانگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرانگیز. [ ش َ اَ ] (نف مرکب ) غوغاء. مفتن . (یادداشت مؤلف ). فتنه انگیز و مفسد و مفتن . (ناظم الاطباء): متنزی ؛ شرانگیز. (منتهی الارب ) : شرانگیز هم بر سر شر رود چو کژدم که تا خانه کمتر رود. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرانگیز. [ ش َ اَ ] (نف مرکب ) غوغاء. مفتن . (یادداشت مؤلف ). فتنه انگیز و مفسد و مفتن . (ناظم الاطباء): متنزی ؛ شرانگیز. (منتهی الارب ) : شرانگیز هم بر سر شر رود چو کژدم که تا خانه کمتر رود. سعدی .