شرافت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ فَ) [ ع. شرافة ] (اِمص.)بزرگواری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ فَ) [ ع. شرافه ] (اِمص.)بزرگواری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرافت . [ ش َ / ش ِ ف َ ] (ع اِمص ) شرف . بزرگی . بزرگواری . بزرگ مقداری .مجد. رفعت . قدر. (یادداشت مؤلف ). نجابت و اصالت و بزرگواری و بلندقدری و بزرگ مرتبگی . (ناظم الاطباء). ♦ شرافت نسب ؛ ارجمندی از حیث خاندان و نسب . (فرهنگ فارسی معین ).
واژگان فارسی سره واژهدان
والایی، بزرگمنشی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه