شراعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شراعی . [ ش ِ عی ی ] (ص نسبی ) کشتی شراعی ؛ کشتی بادبانی . کشتی که دارای شراع و بادبان است . (یادداشت مؤلف ).
شراعی . [ ش ُ عی ی ] (ص نسبی ) نیزه های بلند. منسوب است به شراع . (از اقرب الموارد): رمح شراعی ؛ نیزه ٔ دراز و راست . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).