شذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شذ. [ش َذذ ] (ع مص ) شذوذ. تنها شدن . (از منتهی الارب ). (ناظم الاطباء). ◄ نادر شدن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ غریب شدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ پراکنده و یک یک گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ مخالف قیاس بودن . مخالف اصول بودن . (از اقرب الموارد). رجوع به شذ و ندر شود.
شذ. [ ش َذذ ] (ع اِ) مگس سگ یا آن شذا است کعصا. (منتهی الارب ). مگس سگ . (ناظم الاطباء).