شذو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شذو. [ ش َذْوْ ] (ع اِ) مشک یا بوی مشک یا رنگ آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شذو. [ ش َذْوْ ] (ع مص ) اذیت دادن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ مشک اندود کردن . (از منتهی الارب ). خود را با مشک خوشبوی کردن . (از اقرب الموارد). ◄ دانستن خبر را پس فهمانیدن آن را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).