شحر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شحر. [ ش َ / ش ِ ] (اِخ ) ساحلی است میان عمان و عدن . (از منتهی الارب ). ساحل یمن . (از اقرب الموارد). شهری است (به عربستان ) بر کران دریا و از وی اشتران نیک خیزد و لبان از آنجا برند به همه ٔ جهان . (حدودالعالم ). ساحل مهرة به یمن . (از المعرب جوالیقی ).
شحر. [ ش َ ] (ع اِ) بطن وادی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ آبراهه . (منتهی الارب ). مجرای آب . (از اقرب الموارد). ◄ نشان پشت ریش به ْشده ٔ شتر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شحر. [ ش َ ح َ ] (ع ) فزع و خوف . (از اقرب الموارد).