شجغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شجغ. [ ش َ ] (ع مص ) سبک برداشتن ستور دست و پا را در رفتن، و الصواب بالعین (شجع). (از منتهی الارب ). تند برداشتن دابه چهار دست و پای خود را. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شجغ. [ ش َ ] (ع مص ) سبک برداشتن ستور دست و پا را در رفتن، و الصواب بالعین (شجع). (از منتهی الارب ). تند برداشتن دابه چهار دست و پای خود را. (از اقرب الموارد).