فرهنگ لغت

شتیان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شتیان . [ ] (اِخ ) فرقه ای است از صعوب یکی از عشایر کرک . (از معجم قبایل العرب ج ٢ ص ٥٨١).

شتیان . [ ش َت ْ ] (ع اِ) دسته وجماعت از ملخ و اسب سواران . (از ذیل اقرب الموارد).

معنی شتیان | فرهنگ لغت